De Hemel groeit als suikerwater
met levens als de dag weer, eind
Mijn rimpels komen, duurt nog even
nu nog wachten, tot de zon weer, schijnt.
Wolken breken, water breekt,
levens redden als de dag weer, eind
Niks wordt groter, misschien toch niet,
alleen wat groter, alsnog verkleind.
Al wat ouder, zo vanzelf
mama, hoe gebeurt het, eind
Dagen komen, nachten eerst
misschien, kan ik anders, zijn.
Plekje zoekend, geest verlamd
alweer wat vloeibaars om te kauwen,
te leven,
als de dag weer, eind.
Sven Bezem Pluijmers, 12-06-2012
Geen opmerkingen:
Een reactie posten