Vele vreemde stemmen roepen mij,
een kakofonie van woorden,
overspoelt mijn gedachten.
'ga.
Ga en leef, zoals alleen jij kan leven.
De eerste stap naar geluk, is geloven dat het bestaat.'
Niets kan deze harmonie verstoren.
Sterker nog, de stemmen worden luider, harder,
venijniger&rancuneuzer.
Messcherpe tongen spreken nu, in mijn geest.
Wat eens een beleefde vraag was,
is uitgegroeid tot een kille eis.
De tirannie van stemmen
zeuren&klagen,
schreeuwen om leven.
Één stem, raast
ver boven de anderen uit.
'Als jij niet wilt leven, doen wij het wel voor je'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten