Kom&treedt binnen
in mijn paleis, angstige harten
zijn hier niet welkom.

Geluiden van euforie
zijn een doodzonde
in het huis, van de melancholie.

Mistroostige en tevens lome
regendruppels vallen alleen hier, buiten
schijnt een zon.

Een glimlach wordt begroet met een vuistslag,
buigen zul je.

In mijn huis, ben jij slechts,
een slaaf van mijn moralen.

Heb respect voor mijn aanwezigheid
tril bij mijn aanblik.
Houd je ogen gericht, op mijn grauwe vloer.

Kom&treedt binnen, vergeet.
Doe deur achter je dicht.